Koty
pochodzenie, opis



Kot Perski

Kot Perski

Kot Perski uznawany jest za najpopularniejszą rasę tych zwierząt na świecie. Jego nazwa nie wskazuje na miejsce pochodzenia, jest to tylko nazwa zwyczajowa, dokładnie nie zbadano miejsca skąd mógłby się on wywodzić. W Europie rasa ta pojawiła się w XVI wieku, i była to jedyna długowłosa rasa na tym obszarze, do tego czasu występowały tu tylko koty o krótkiej sierści. Do Polski trafiły w latach 70. XX wieku i w bardzo krótkim czasie znalazły wielu sympatyków.

Koty perski są średniej wielkości, a ich waga waha się od 3,5 do 6 kg, i jest ona uzależniona od płci i odmiany. Sylwetkę ma krępą, nie sprawia wrażenia ociężałego, z silnymi średniej długości i dość dobrze umięśnionymi kończynami, zakończonymi dużymi okrągłymi łapkami, a między palcami znajdują się (a przynajmniej u tej rasy powinny się znajdować) kępki sierści. Jego grzbiet jest prosty, a klatka piersiowe szeroka. Głowę ma dużą, szeroką, masywną, o wypukłym czole i pełnych policzkach. Nos mały, szeroki, z wyraźnie zaznaczonym tzw. stropem, tępo zakończony. Ogon średniej wielkości, niezwykle puszysty na całej długości, skierowany ku dołowi. Włos ma on gęsty, długi, jedwabisty, na całym ciele napuszony i odstający od ciała, w ruchu falujący. Sierść u kotów perskich nie jest jednakowej długości na całym tułowiu. Dłuższe włosy tworzą wokół szyi tzw. kryzę, na tylnych kończynach portki, natomiast krótsze włosy porastają barki, kark i głowę. Persy występują w wielu odmianach, tworzone są one przez osobniki jednokolorowe, dwukolorowe i pręgowane, u nich też występują oczy w różnych kolorach: niebieskim, pomarańczowym, u kotów tej rasy dopuszczalne jest występowanie oczu w dwóch kolorach, np. jedno niebieskie, a drugie pomarańczowe.
 
Kot perski jest z natury spokojnym, miłym i w żadnym wypadku nie agresywnym kotem, nigdy nie używa pazurów i zębów. Nie ma zbyt wielkiego talentu łowczego, dlatego nie należy się po nim spodziewać tego, że będzie łapał myszy. Jest typowym domowym zwierzakiem, właściwie przystosowanym do życia w zamkniętych pomieszczeniach, z niewielką przestrzenią, lekko leniwym i lubiącym pieszczoty. Uwielbia gdy właśnie jemu poświęca się najwięcej uwagi. Potrafi być również uparty. Niechęć w utrzymywaniu tych kotów może budzić jedynie to, że potrzebują one codziennego szczotkowania, a to ze względu na ich długą sierść, ale czego się nie robi, by móc na co dzień obserwować i cieszyć się widokiem tak wspaniałego kota. Decydując się na jego hodowlę należy pamiętać o tej jakże ważnej czynności, gdyż w innym wypadku mogą tworzyć się kołtuny, które doprowadzają do chorób skóry. A jeśli chcemy zachować jego lśniącą sierść musimy urozmaicić jego dietę w mięso wołowe, drób, nabiał i witaminy. Jakby nie opisywać tej niepowtarzalnej rasy, o jej niezwykłości przekonamy się tak naprawdę tylko i wyłącznie wtedy, gdy postanowimy i zrealizujemy zamiar kupna tego kota.
 
Pochodzenie : Iran
Nazwa angielska : Persian
masa :2,5-6 kg



Działy serwisu