Koty
pochodzenie, opis



Kot Burmański

Kot Burmański

Kot Burmański znany jest również pod nazwą kot burmski. Rasa powszechna już w starożytności pomocna przy stróżowaniu w świątyniach, a to ze względu na jego niewidoczne brwi, które tworzą nieowłosione plamki sprawiające, że wygląda on jakby nigdy nie spał.

To kot z niezwykle żywiołowym temperamentem, przywiązujący się do człowieka i lubiący zabawy zarówno z dziećmi, osobami dorosłymi jaki i innymi domowymi zwierzętami, niezwykłe jest to, że nie przeszkadza mu nawet towarzystwo psów. Kot burmski osiąga średnią wielkość i wagę około 4 kg. Jego postawa jednak nie wskazuje na taką wagę, gdyż wydaje się być bardzo delikatnym kotem. Posiada on grubokościstą, zwartą i muskularną posturę. Jego klatka piersiowa jest szeroka i dobrze wysklepiona. Ma on niezbyt długie nogi zakończone małymi zaokrąglonymi łapkami i to właśnie pomaga mu w niezwykłych skokach w pogoni za drobną zdobyczą (mucha, osa itp.). Głowa kota burmańskiego jest nadzwyczaj okrągła, nie tak jak w przypadku większości ras przypominająca kształtem trójkąt. Jego uszy są szeroko rozstawione, duże, szersze u nasady, a biegnąc ku górze zwężają się, nie są jednak ostro zakończone, a delikatnie zaokrąglone, postawione pochylają się lekko ku przodowi. Oczy kota tej rasy są duże, okrągłe, nie wystające, o żółtych bądź żółtozielonych tęczówkach, które z wiekiem nabierają zielonego koloru. Tułów zakończony jest ogonem, który u kota burmskiego powinien być prosty, średniej długości i grubości, z możliwością lekkiego zawijania się w górnej partii. Koty te mogą występować w dziesięciu różnych umaszczeniach. Genetycznie są to koty czarne, jednak obecnie spotyka się je w ubarwieniu począwszy od ciemnobrązowego o ciepłym odcieniu, poprzez kremowy, rudy, czekoladowy, liliowy (gołębioszary z różowym odcieniem), w odcieni tzw. „antycznego srebra”, aż po kombinacje kolorów jasno i ciemno rudych z ciemnym lub jasnym brązem, a także barw niebieskiej i kremowej oraz liliowej i kremowej. Koty burmańskie nie występują w jednolicie białym umaszczeniu. Bardzo ciekawe jest to, że kolor sierści zmienia się wraz z temperaturą i jest to widoczne gołym okiem. W cieplejszym środowisku umaszczenie nabiera jaśniejszej barwy, natomiast wraz ze spadkiem temperatury ciemnieje. Włos tego kota jest krótki, dobrze przylegający do ciała i niezwykle miękki w dotyku, niemal jedwabisty. Wynika to z tego, że nie posiada on podszorstka zapewniającego wyższą temperaturą ciała i dlatego, by się ogrzać tak często przytula się do człowieka lub innych zwierząt tego samego gatunku.

Nie należy przesadnie pielęgnować jego futerka, gdyż jak każdy kot, tak i on potrafi sam dbać o jego czystość. Wystarczy jedynie od czasu do czasu jego sierść wyczesać szczotką o miękkim włosiu. Koty burmskie są prawdziwymi przyjaciółmi człowieka, potrafiącymi podążać za domownikami krok w krok, by chociaż przez chwilę móc poocierać się o ich nogi. Uwielbiają zabawy, pieszczoty i nie znoszą samotności. Bardzo lubią zwracać na siebie uwagę i tym samym pragną by okazywać im zainteresowanie. Są to jedne z najbardziej, jak nie najinteligentniejsze koty, specjalizujące się w aportowaniu i robieniu zasadzek. Myślę, że decydując się na tę rasę nie powinniśmy mieć wątpliwości co do tego, że jest to najodpowiedniejszy wybór, a przekonać możemy się o tym już po kilku godzinach spędzonych w towarzystwie tego jakże urokliwego kota.

Pochodzenie : Birma
Nazwa angielska : Burmese



Działy serwisu